ما سنگ چه کسانی را برسینه می زنیم!
پرده ی اول- آری بعضی روزها، براستی خاص هستند و از این جنس بود هفتهای که گذشت 16 ذر بود، روز دانشجو. میکروفونها بازهم روشن شدند وبازهم دانشجو وجنبش دانشجویی موضوع بحث ها قرار گرفت وبهانهای شد تا آقای فکوهی در یکی از همین تریبونها در مراسم پاسداشت روز دانشجو، مقام دانشجو را تقلیل دهد به یک کارت دانشجویی وجنبش دانشجویی را به بازی پر تلفات راگبی. ایشان اینطور آغازکردند: شنیدهام که چند تن از دانشجویان را بازداشت کردهاند ومن هیچ کاری نمیتوانم برایشان بکنم و درادامه تعریف خود را از دانشجو اینطور بیان نمودند: هر کس که کارت دانشجویی دارد، دانشجواست. آقای فکوهی عزیز اگر شما اعتقادی به جنبش دانشجویی ندارید، اعتقادتان برای ما محترم است و ما آماده شنیدن نقدهای شما هستیم، اما انکار آن و به سخره کشیدن منزلت عدهای از دانشجویان نمیدانم در خور شخصیت جناب عالی هست یا نه؟ البته ما دانشجویان که هویتمان خلاصه میشود به یک ورق پاره از نظر شما، با این نوع ادبیات مدتها است، آشناییم. یک روز اعتراضمان را به رقص کوندرایی وخودمان را به بازیگران فیلم Dreamers، روزدیگر به بازیگران فوتبال امریکایی.... تشبیه می کنند . ......
(برای خواندن بقیه مقاله به روی ادامه مطلب کلیک کنید)
ادامه مطلب

